خاطرات مدرسه(5)

دبیرستان بودیم، رشته ی علوم انسانی، یه درسی داشتیم به اسم آمار، معلم درس آمارمون انسان عصبی و قاطیی بود، آقای نوری،که بچها رو شدیدا میترسوند و اذیت میکرد، نیم نمره هم رحم نداشت و دوست داشت کل بچها درسش رو بیفتن، ، هر هفته دو زنگ پشت هم امار داشتیم، و حالمون از درس آمار و آقای نوری بهم میخورد، سرکلاسش همیشه خسته میشدیم، آقای نوری در حال درس دادن بود که درب کلاس به صدا دراومد، ناظم مدرسه بود و با آقای نوری کار داشت، آقای نوری رفت بیرون و درب رو بست تا سروصدای بچها بیرون نره، منم که سلطان شلوغی و شر مدرسه بودم بلند شدم رفتم پای تخته و شروع کردم به رقص و بچهاهم دست میزدن،، اقای نوری از پشت درب محکم کوبید به درب، که یعنی ساکت شید، 

کلاس یخورده ساکت شد و من رفتم نشستم رو صندلی معلم که چشمم خورد به کیف معلم، دربشو ک باز کردم متوجه شدم کلی پول نقد داخل کیفشه،، اونزمان حقوقهارو نقدی میدادن، پولهارو از داخل کیف برداشتم و رفتم نشستم سرجام،،زنگ تفریح که شد رفتم با اون سیصدهزارتومن نزدیک بیست تا ساندویچ خریدم ازبوفه مدرسه و بردم سرکلاس بین بچها پخش کردم، اقای نوری هم ک کلاس دومش باما بود اومد سرکلاس دید بچها دارن ساندویچ میخورن، قبل از عصبی شدنش یه ساندویچ که براش کنار گذاشته بودم تعارف کردم و اونم گرفت و تشکر کردو با ولع و طمع خورد،،بچها میخندیدن و  آقای نوری دلیلشو نمیدونست، اونروز تموم شد و رفتیم خونه، هفته ی بعدی که آقای نوری اومد داستان گم شدن پول رو مطرح کرد اما هیچکس بروی خودشم نیاورد،اینکارو فقط بخاطر بد و عصبی و خشمناک بودن آقای نوری کرده بودم،، سالها گذشت و رفتم باهزار مشکل آدرس آقای نوری رو گرفتم تا پول رو بهش پس بدم، چون حق الناس بود، پیداش کردم و داستان رو براش تعریف کردم و گفتم که کار من بود،، اقای نوری گفت من همونموقع میدونستم کار شماشت، محمودی همکلاسیت همونروز بهم گفت کار شما بود و منم چیزی نگفتم که ناراحت بشی و دردسر بشم برات،بعد از سالها فهمیدم آقای نوری ادم دلپاک و درستی بود و چون اونزمان مشکلات خانوادگی شدید داشت یه برهه ای عصبی بود و بیحال و ناخوش،،، پول رو از من نگرفت اماروز معلم براش یه هدیه بردم و از دلش دراوردم