حامدرحیمی پنجکی(خاطره از مدرسه )

همه ما کلی خاطره و سوتی های خنده دار از دوران تحصیلمون داریم، که هر بار یادش میوفتیم کلی میخندیم، این خاطره از بنده ی حقیر (حامد رحیمی پنجکی) از دبیرستان شهید آخوندی کرج، خیابان برغان،

بشخصه یک شخص درسخون ولی شرو شدیدا شیطون بودم، اول دبیرستان سرکلاس درس، فندکی که یکسال جیبم بودو کار نمیکرد رو هرروز در میاوردم و دائم بشکل عادت  میزدم و جرقه ی ریزشو نگاه میکردم، میز آخر کلاس بودیم و همکلاسی سوژه  که جلوی بنده نشسته بودن موهای بلند و نرمی داشتند که عاشق اون موها بودند،وقتی فندک رو زیر سر ایشون، زیر موهای اون بنده خدا گرفتم  فندکی ک یکسال کار نکرده نبود بشکل اتفاقی جرقه ی ریزی زد و سر همکلاسی شوربختم شد آتیش شعله کش، بچها وقتی دیدن سر دوستشون اتیش گرفته شروع کردن با زدن کتاب به سر اون بنده خدا برای خاموش کردن اتیش، جدا از سوختن موها و سر اون بنده خدا، ضربهای محکمی که حاصل برخورد کتابها بود ایشون رو روونه ی بیمارستان کرد، بعد متوجه شدیم گازو مواد شیمیایی ک حاصل ژل و تافتی بود که به سرش زده بود سبب شعله گرفتن شدید موهاشد،، دوستمون مجبور شد موهاشو از ته بزنه و دو هفته هم تو خونه بخوابه،،  بخاطر  اینکار بنده یک هفته ممنوع از رفتن ب سرکلاس بودم ک با رضایت گرفتن از دوستمون و پا درمیونی پدرم ماجرا خاتمه پیدا کرد، اما سالها بعد که اون دوست رو دیدم کچل بودو میگفت برای همیشه کچل شد و فکر کاشتن موبود بخاطر کار بنده،،،

(حامد رحیمی پنجکی)